است آفريده است و اين آرزوى خلاف مصلحت و يا پيدايش مفسده است . فخر : خداوند علَّام الغيوب است و مصلحت و رموز حكمت را او مىداند و بس و از اين جهت در قرآن گفته شده است : ( وَلَوْ بَسَطَ اللَّه الرِّزْقَ لِعِبادِه لَبَغَوْا فِي الأَرْضِ « يعنى : اگر خداوند دامنه ى روزى را براى مردم گشاده كند سركش و متجاوز خواهند شد . و از پيغمبر ( ص ) روايت شده است كه خداوند فرمود : آن كه تسليم بسرنوشت من شد و در پيش آمدها شكيبا بود و شكر نعمت كرد او را از راست گويان و درست پنداران ميشمارم و در عالم ديگر هم با صديقين خواهد بود و آن كه نه تسليم شد و شكيبا نبود و شكر نكرد برود براى خود خدائى بجويد . « لِلرِّجالِ نَصِيبٌ » 32 مجمع : در مفاد اين جمله چند احتمال است : 1 - قتاده گفته است : هر كسى بموجب عمل بوظيفه ى خود حظ و بهره اى از كارش مىبرد پس خلاف آن را آرزو نكنيد كه خود را محروم ميكنيد ، 2 - هر دسته اى از مرد و زن آنچه كسب و كار و تجارت و زراعت كند نتيجه ى آن را مىبرد پس بايد به آنچه روزى او است قناعت كند و راضى باشد ، 3 - ابن عبّاس گفته است : هر كسى بهره اى از ارث دارد كه خداوند معيّن كرده است ، و با اين احتمال معنى كسب برخورد كردن و دارا شدن است نه كاسبى و طلب كردن چيزى . « وَلِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ » 32 كشف الاسرار : چنان كه مردان را ثواب است در جهاد زنان را ثواب است در پارسائى و خويشتندارى و شوهران را فرمان - بردارى . « وَسْئَلُوا اللَّه » 32 ابو الفتوح نوشته است : ابن كثير و كسائى و خلف ( سلوا ) بىهمزه قرائت كرده‌اند و باقى قاريها با همزه خوانده‌اند و از بعضى زنان رسول روايت است كه گفت : هر چه خواهى از خداى خواهى و اگر همه دوال نعلين باشد كه اگر خداى ميسّر نكند ميسّر نباشد . « وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمانُكُمْ » 33 ابو الفتوح : قراء كوفه ( عقدت ) بىالف خوانده‌اند و بقيّه عاقدت با الف قرائت كرده‌اند و در معنى آيه چند قول گفته‌اند :